هر کس خماري مي و صبا کشيده استخود را به زير سايه آقا کشيده استدستي که بالهاي مرا التيام دادمن را به طوف گنبد خضرا کشيده استاو مهربانتر از پدرم قبل خلقتمشصت وسه سال زحمت من را کشيده استما قوم و خويش آل عبا در قيامتيمآقا عباي خود به سر ما کشيده استما را به دست فاطمه ي خود سپرده استما را دخيل چادر زهرا کشيده استبا گريه مي رسد نسب ما به دخترشاو قطره را نواده ي دريا کشيده استحالا کنار بستر او گريه مي کنيمبا گريه هاي دختر او گريه ميکنيمفصل خزان عمر من آمد، بهار رفتدستم شکست تا که ز کف زلف يار رفترفتي

مدتي است مطلبي از سوي يک سخنران[1] در ايام محرم امسال بر سر زبان‌ها مي‌گردد که لازم است در نقد آن، چند سطري نوشته شود. اين احساس وظيفه نگارنده صرفا به جهت سستي و کذب بودن مطالب مطروحه نيست، و تنها به اين علت هم نيست که سخنران مذکور مانند نگارنده در کسوت مبلغ و صيانت کننده از دين و معارف دين است. بلکه آنچه نگارنده را موظف به نوشتن کرد اين بود که اولا مطالب مذکور دروغي بزرگ و تحريفي خطرناک در رابطه با حماسه عظيم حضرت اباعبدالله الحسين عليه السلام است، و ثانيا اين مطالب از سوي جرياني خاص و ب

وقوع عمليات تروريستي جديد در پايتخت افغانستان، اظهارات جنجالي دونالد ترامپ درباره جزيره کريمه، اتهام کلينتون به روسيه درباره هک ايميل هاي حزب دموکرات، احتمال وقوع کودتاي جديد در ترکيه و ابهام در قراردادهاي فروش هواپيما به ايران، از جمله مهمترين موضوعاتي است که امروز مورد توجه مطبوعات و رسانه هاي بين المللي قرار گرفته است.